gin no ishi - sora no hime

เนื่องในโอกาส ครบรอบ 120 ปี ความสัมพันธ์ทางการทูตระหว่างประเทศไทย - ญี่ปุ่น และเพื่อเป็นการเฉลิมฉลองในโอกาสมหามงคลที่ พระบา่ทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ทรงเจริญพระชนมายุครบ 80 พรรษา

ทาง Siam Paragon จึงได้จัดงาน The Legend of MAIKO ขึ้น ที่ Hall of Mirrors
ระหว่างวันที่ 1 - 4 พ.ย. 2550 (แน่นอนว่าวันนี้เป็นวันสุดท้ายค่ะ)

ขอบอกว่าใครไม่ไปน่าเสียดายมาก เราเรียนพิเศษเสร็จก็รีบตรงไปที่ Siam Paragon เลย
(นั่งดูไป ท้องก็ร้องไป เพราะไม่ได้กินข้าวมา...... ตั้งแต่ตอนเช้าค่ะ)

การร่ายรำที่เหล่าสุดยอดไมโกะทั้ง 5 แสดงให้ชมนั้น บอกได้คำเดียวว่า ท่วงท่างดงามอ่อนช้อย แต่แฝงไปด้วยพลังดึงดูด สวยงามสุด ๆ ค่ะ

พอได้มาดูการร่ายรำที่เป็นศิลปะประจำชาติของญี่ปุ่นแบบนี้ ในฐานะคนที่เคยรำไทย (เป็นชมรมนะคะ ไม่ได้จบนาฏศิลป์มาแต่อย่างใด) ก็ได้แต่คิดว่าทำไมประเทศเราไม่เห็นสนับสนุนการรำไทยให้เป็นเรื่องเป็นราว แล้วส่งไปเผยแพร่ยังต่างประเทศอย่างเขาบ้างนะ ความสวยงามของนาฏศิลป์เราก็ไม่ได้ด้อยกว่าเขาเลย คิดแล้วก็ได้แต่น้อยใจเล็ก ๆ

ถึงงานจะไม่ได้จัดใหญ่โตอะไรมากมาย แต่คนก็มาชมกันเยอะมาก ๆ การแสดงแบ่งออกเป็นหลายรอบ แต่วันนี้มีแค่ 4 รอบ แต่วันที่ผ่าน ๆ มามี 5 รอบค่ะ รวมทั้งยังมีกิจกรรมต่าง ๆ ที่นำมาจัดแสดง อย่างการเขียนพู่กันญี่ปุ่น การจัดพิธีชงชา การพับกระดาษ การจัดดอกไม้ญี่ปุ่น ฯลฯ ค่ะ

และที่แน่ ๆ ในงานนี้เราจะได้เห็นต้นบอนไซราคา 5 ล้านบาท
(แต่เราดูแล้วเข้าไม่ถึงความงามค่ะ แค่รู้สึกแปลกดี)

เล่าไปก็ไม่ได้อารมณ์ เราเก็บภาพมาฝากเล็ก ๆ น้อย ๆ ด้วยค่ะ
แต่ไม่เยอะนะคะ กล้องมือถือเราไม่ค่อยดีน่ะค่ะ

Above เป็น "ชุดและเครื่องประดับ" ของเหล่าไมโกะ (เข้าใจง่าย ๆ ก็คือเกอิชาฝึกหัด) ที่เขาจัดแสดงไว้หน้างานค่ะ (จริง ๆ แล้วไมโกะจะสวมใส่กิโมโนหลายชั้นกว่าที่นำมาจัดแสดงนะคะ)

Above ป้ายหน้างานเป็นรูปโทริอิสีแดง รู้สึกข้างล่างจะเป็นที่จัดแสดง "การจัดดอกไม้ญี่ปุ่น" (ikebana) แต่ไม่เห็นมีแสดงให้ดูเลย (อดค่ะ)

Above สวนเมเปิลญี่ปุ่นในฤดูใบไม้เปลี่ยนสี (ถึงเป็นของปลอม แต่สวยงามมาก ๆ ค่ะ)

Above "ลำธารไข่มุก Mikimoto" & "ปลาคาร์ฟตันโจ" ปลาคาร์ฟที่ใหญ่ที่สุดในโลก
(ใหญ่จริง ๆ ค่ะ เห็นแล้วยืนอึ้งเลยล่ะ)

Above หลังจากที่นั่งรอด้วยท้องที่ร้องเข้ากับจังหวะกลองเปิดตัวของเหล่าหนุ่มเก้ง ๆ ก้าง ๆ สไตล์ญี่ปุ่นจ๋า ก็ถึงตาของเหล่าสุดยอดไมโกะขึ้นแสดงค่ะ
ช่วงแรก จะเป็นไมโกะในชุดสีสันหวาน ๆ ออกมารำก่อน 3 คน (คนตรงกลางน่ารักมาก)
ช่วงที่ 2 จะเป็นไมโกะในชุดสีสันขรึม ๆ (น่าจะเป็นไมโกะรุ่นพี่) ออกมารำอีก 2 คน
ช่วงสุดท้าย ไมโกะทั้ง 5 ร่วมร่ายรำกันอย่างสวยงามค่ะ
ป.ล. รูปที่ถ่ายมาไม่ชัดเลยค่ะ ออกไปถ่ายไม่ได้ น่าเสียดาย ๆ เลยเลือกมาให้ดูแค่ภาพที่ชัด ๆ นะคะ
ป.ล. อีกครั้ง ไม่รู้เขาร้องเพลงอะไร น่าจะเป็นกลอนจับใจความในช่วงที่ 2 ได้ว่า "อุซางิ" (กระต่าย) แล้วไมโกะก็กระโดดโหยงเหยง เหมือนกระต่ายน่ะค่ะ (แต่ก็ยังน่ารักดูดี ขืนเราไปทำ มีหวังช้างกระทืบโลง เอิ๊ก ๆ)
ป.ล. อีกของอีกครั้ง มีแอบตกใจด้วย เพราะการร่ายรำมีเสียงตึง ๆ ด้วยค่ะ หันไปดูก็ไม่เห็นมีใครตีกลองซักกะหน่อย หันไปดูที่เวทีอีกทีถึงได้ร้อง อ๋อ ที่แท้เหล่าไมโกะกระทืบพื้นให้จังหวะค่ะ

Above กิจกรรม "การพับกระดาษ" (origami) ได้แบบการพับนกเพนกวินมาด้วยล่ะ

Above "การเขียนพู่กันญี่ปุ่น" (shuji) เขาให้เลือกเขียน 3 คำ คือ 幸せ "ความสุข" (shi-a-wa-se), 幸運 "โชคดี" (kou-un), 愛 "ความรัก" (ai) ค่ะ
ลองถามน้องที่นั่งข้าง ๆ เขาบอกว่า วันแรก ๆ 先生 ก็เขียนตามใจแขกที่มาร่วมงานอ่ะนะ แต่หลัง ๆ มานี่พวกแขกฯ ชอบให้เขียนชื่อตัวเอง 先生 ก็เลยขอเป็นแบบระบุคำดีกว่าค่ะ
(ก็น่าสงสารนะคะ เพราะสำหรับคนญี่ปุ่นแล้ว ชื่อไทยอ่านยาก เขียนยากค่ะ)
ป.ล. เห็นหน้า 先生 แล้วอยากกรี๊ดดัง ๆ ใช่ไม๊คะ ก็น่าอยู่หรอกค่ะ ทั้ง "หล่อ" ทั้ง "สูงยาวเข่าดี" และ "นิสัยน่ารัก" (จากการที่ได้สนทนาแบบงู ๆ ปลา ๆ สักแป๊บ เพราะอาจารย์ทั่นต้องทำเวลา)
แต่น่าเสียดายที่ลักษณะท่าทางของแกค่อนข้างอ่ะ ไม่บอกนะคะว่าค่อนข้างอะไร แต่ใบ้ว่า 先生 ท่านนี้ชอบ Shopping Window ค่ะ (นินทากาเลอาจารย์ บาปกรรม ๆ)

Above "โชคดี" 『幸運(こううん)』 คำที่เราเลือกให้ 先生 เขียนให้ค่ะ (เป็นชื่ออดีตน้องหมาของเรา)
จริง ๆ อยากได้คำว่า "สอบผ่าน" 『合格(ごうかく)』 จะได้นำมาเป็นเครื่องรางสำหรับการสอบปลายปีนี้ 555+++ ไม่มันใจเลย

Above "Brunch" ของวันนี้ที่ ZEN ค่ะ (เอา Ipod ไปเคลมที่ Siam Discovery ก็เลยไปกินข้าวที่ Siam Center) หิวจนท้องร้องจ๊อก ๆ เยยอ่ะ มาถึงก็สั่งเบนโตะเลย เอิ๊ก ๆ แต่...... ไม่ได้ดูว่ามันมี "ซาชิมิ" ด้วย อาการ "ไม่กินของดิบ" กำเริบ ก็เลยเหลือตามระเบียบ
ป.ล. ถาดสีน้ำเงินนั่นเป็น "ข้าวหน้าไข่หวาน" ของโปรดค่ะ เกลี้ยงไปก่อนเบนโตะจะมา เพราะรอนานมากเลยเปลี่ยนแผนสั่งอันเล็ก ๆ มารองท้องที่กำลังโหยหวนก่อน

Above ตบท้ายด้วยของโปรดอีกอย่าง "ไอศครีมชาเขียวราดถั่วแดงกวน" อาหย่อย
ส่วนผลไม้ที่เขาเสริฟให้ฟรี ก็...... เหลือตามเคยเพราะแน่นท้องไปหมดเลยค่ะ

Above แถมค่ะ "บอนไซ" ต้นที่ว่า ที่ราคา 5 ล้านบาท (ดูยังไง ๆ ก็แปลก ๆ ค่ะ ตาไม่ถึง ขอโทษด้วยนะค๊า)

อาจจะน้อยไปนิด และภาพก็เล็กไปหน่อย เพราะว่ากล้อง (มือถือ) ไม่ดีอย่างที่บอกไว้ตอนต้นค่ะ (คิดจะซื้อกล้องเหมือนกันค่ะ แต่ต้องดูความจำเป็นก่อน)

ถึงจะเก็บบรรยากาศมาได้แบบตามมีตามเกิด แต่ก็ได้รับความอิ่มเอมไปกับความสวยงามของนาฏศิลป์ชั้นสูงของญี่ปุ่น ที่สืบทอดมากว่า 150 ปี และความสัมพันธ์ทางการทูตระหว่างไทย - ญี่ปุ่น ที่ยาวนานกว่า 120 ปีค่ะ